تبلیغات
روایت لحظه ها - 2_خبرهای مهم روز!
 
روایت لحظه ها
 
 
دوشنبه 9 مرداد 1391 :: نویسنده : fd76

    مقایسه خواندنی دومجری ماه عسل علیخانی وضیاء                                                                                                                                                                                           شکل و شمایل «ماه عسل» امسال تغییر کرد و همین تغییر ناگهانی، بحث های دنباله داری به راه انداخت؛ جای علیخانی چقدر خالی است؟ علی ضیاء از پس اجرا برآمده؟
فان مهر : شکل و شمایل «ماه عسل» امسال تغییر کرد و همین تغییر ناگهانی، بحث های دنباله داری به راه انداخت؛

جای علیخانی چقدر خالی است؟ علی ضیاء از پس اجرا برآمده؟

عکس

احسان علیخانی

کشف نیست! بلکه اینها ویژگی های طبقه بندی شده و منحصر به فرد مجری است که در همه این سال ها به خوبی می شناسیمش و رفتارهایش را حدس می زنیم. کافی است فقط به ذهن نظم داد و برنامه های شاخصش را مرور کرد. نتیجه می شود اینها:

چالش با مهمان

علیخانی به عنوان مجری تاک شو، متوجه هست چه توقعاتی از او می رود. می داند که قرار نیست به عنوان یک عضو تزئینی حضور داشته باشد و صرفا مجالی بسازد برای اینکه مهمان برنامه حرف هایش را بزند. قرار است برنامه اش دیدنی و جذاب باشد نه تریبونی برای بیان افاضات.

پس مهمان را به چالش می کشد؛ دقیقا چیزی که بیننده در دلش می خواهد. میان حرفش می پرد، نمی گذارد پنج دقیقه کامل او صحنه را در دست بگیرد. حتی گاهی خودش بیشتر از مهمان حرف می زند و از اجرای مونولوگ یکی دو دقیقه ای هم ابایی ندارد. او با مطرح کردن سوال های پی در پی سعی می کند مهمانش را – که عموما از حضور دوربین معذبند، یا برعکس به دلیل آگاهی از حضور دوربین و عادت به کلیشه ها، رسمی و جدی و خشک حرف می زنند – وادار به شکستن چهره نمایشی کند و با مطرح کردن سوالات غیرمنتظره، برای لحظاتی «خودِ واقعی» او را به بیننده نشان دهد.

تجربه بیشتر

احسان علیخانی به کارش مسلط است. می داند با هر مهمانی چطور برخورد کند و می داند که چطور صحنه را در دست بگیرد. می داند در این لحظه کدام دوربین باید کار کند، می داند کجا باید به نشان تایید سر تکان بدهد، کجا لبخند مشکوک بزند، کجا چهره در هم بکشد و کجا بزند روی پایش و هیجان نشان بدهد.

علیخانی بعد از همه این سال ها، دیگر قلق اجرا دستش آمده و به محض اینکه کار بیخ پیدا کند یا خسته کننده شود، سر و ته حرف را جمع می کند یا حتی با جمله ای می فهماند که جای بعضی حرف ها در برنامه او نیست. کمتر دستپاچه می شود و اغلب خونسرد رفتار می کند (هر چند که گاهی رفتارهایش نمایشی شود).

به هر حال او آگاه است که میلیون ها بیننده او را می بینند و برای اثرگذاری بیشتر برنامه، لازم است گاهی «شو» اجرا کند. حتی اگر این شو – گاهی – در مدل لباس پوشیدنش هم جلوه کند…

نفر اول و آخر

علیخانی هم روی صحنه خودی نشان می دهد و هم پشت صحنه برنامه را مدیریت می کند. دلیل بزرگ این کارگردانی دوطرفه، به تهیه کنندگی او برمی گردد، یعنی برنامه اش را از صفر تا صد (از فکر و ایده تا اجرای کامل روی آنتن) در اختیار دارد و در همه اجزایش دخالت می کند. به همین دلیل است که به راحتی دستور تغییر نما می دهد، میان حرف ها تذکر می دهد که فلان دوربین او را بگیرد، پلی بک ها و آیتم ها (میان برنامه ها) را به اتاق فرمان یادآوری می کند و حتی در لحظه، عصبانیتش را از عوامل صحنه و به هم ریختگی های احتمالی بروز می دهد. اینطوری، تماشاگر هم احساس می کند تنها حکمران کل برنامه علیخانی است که به برنامه رنگ می دهد.

اعتماد به نفس شدید

یک تیغ دولبه تمام عیار! تمام آنچه در ویژگی های قبلی خواندید، به اعتماد به نفس بسیار بالای این مجری برمی گردد. از یک طرف باعث جذابیت برنامه می شود و از طرفی او را تا مرز بی پروایی نابجا و جسارت بی دلیل پیش می برد (نکته ای که پاشنه آشیل همیشگی او بوده و از همین جا گهگاه، اَنگ «بچه پررو» هم متولد می شود).

علیخانی به هیچ وجه مرعوب مهمانش نمی شود؛ نه جایگاه اجتماعی مهمان، نه سن و سال و احساسات او. آنچه به ذهنش می آید و لازمه برنامه می داند می گوید. به همین دلیل، هم می تواند طرفدارانی جدی برای خودش جمع کند و هم منتقدانی جدی تر. منتقدانی که گاه از خودشیفتگی او و نگاه از بالا به پایینش در ارتباط با مهمان می گویند و طرفدارانی که جسارتش را ستایش می کنند.

سید علی ضیاء

کشف نیست؛ بلکه معرفی است! علی ضیاء را شاید خیلی ها در همین ویژه برنامه افطار می بینند؛ نه ظهرها خانه بوده اند که «نیمروز»ش را تماشا کنند نه به شبکه جام جم تعلق خاطری دارند ولی این ویژگی های مجری جوانی است که آینده روشنی دارد، اگر قدر بداند.

عکس

بازیگوشی

علی ضیاء اهل نمایش نیست بلکه جذابیت او در شیطنت ها و بازیگوشی های شیرینش است. اصلا شهرت او بیشتر به خاطر همین شخصیت خندان و خوشحال و سهل گیر است. اینکه زندگی و جوانی را در رفتار و چشم هایش می شود دید. به همین خاطر است که برنامه های او – معمولا – برنامه های ساده ای است؛ چالش های علیخانی وار ندارد مهمان به سختی نمی افتد. نگران سوال های غیرمنتظره نیست، مضطرب نمی شود و [شاید] کلیشه ای هم جواب بدهد.

ضیاء بنا به ضرورت سوال می پرسد و آنها را هم با ملایمت خاصی مطرح می کند ولی پافشاری ملموسی برای گرفتن جواب سوالات و در آوردن جزییاتش ندارد. همه چی در سادگی و شیرینی تمام می شود. هم مهمان راضی است، هم دست اندرکاران.

تجربه کمتر

طبیعی است که به نسبت علیخانی تجربه کمتری در اجرا دارد و این در جنس اجرایش [به خصوص در همین یکی دو قسمت اول ماه عسل« مشهود است. به خاطر همین کم تجربگی، در برخورد با مهمانی که گاردش را بسته یا جوگیر دوربین و پروژکتورهاست، از شیطنتش بهره می برد. ولی اگر راه همین بازیگوشی ها – به دلیل نوع یا رفتار مهمان – بسته باشد، دستش خالی می ماند. سکوت می کند و به مهمان مجال و تریبون می دهد. همین شیطنت های اغلب شیرین هم در جایی که مهمان آن را نپذیرد، دردسرساز می شود. هم مهمان را معذب می کند هم ضیاء را، پس درباره اش توضیح می دهد و سعی می کند از دل مهمان دربیاورد، کاری که هرگز از علیخانی سر نمی زند.

در کنار تیم

ضیاء برخلاف علیخانی به جای اینکه رنگ خودش را به برنامه بدهد، از برنامه رنگ می گیرد. در برابر برخی اتفاقات خاص روبروی دوربین با مهمانان نامطلوب و کم حرف، رسما تسلیم می شود و در گپ و گفت ها مسئولیت را متوجه عوامل دیگری بیرون از اجرای خودش می داند. تقصیری هم ندارد. او همیشه – به دلیل سن و سال و تجربه اندک – همیشه بخشی از یک تیم (بخوانید تهیه کننده) بوده و بخشی از یک تیم بودن یعنی به همان اندازه ای که جایگاه اوست، عمل کند یا پاسخگو باشد و نه بیشتر. به همین خاطر صحنه هرگز به طور کامل از آن او نیست. گاهی کارگردانی ذهنی اش هنگام ادای یک پلاتو با دستورات بیرونی (کارگردان و تهیه کننده) توفیر دارد و همین، همه چیز را به هم می ریزد.

اعتماد به نفس نرمال

همچنان که «اعتماد به نفس شدید» علیخانی تیغی دو لبه محسوب می شود، اعتماد به نفس کمتر ضیاء هم برای او، هم مفید و کمک حال است، هم خطرناک و کشنده. از طرفی باعث می شود که دلخوری و انتقاد و عبور از خط قرمزهای از پیش تعیین شده، خیلی کم اتفاق بیفتد و خطری متوجه ضیاء و برنامه اش نباشد و از طرف دیگر تسلط او بر برنامه اش را کم می کند و بسته به مهمان برنامه، میزان حضور و تاثیرگذاری اش را تغییر می دهد.

در نتیجه این ویژگی، ضیاء گاهی در برنامه تسلیم محض است و بیننده اش نمی تواند هر لحظه منتظر یک اتفاق یا غافلگیری بماند (برنامه یا از اول، خوب از آب در می آید یا تا آخر از دست می شود!). طراحی و انتخاب لباس او به عنوان دم دستی ترین المان نمایشی، همیشه ساده تر و معمولی تر از علیخانی است و کمتر زرق و برق دارد و جلب توجه می کند. به این ترتیب می شود گفت که ضیاء به دنبال حکمرانی بر صحنه نیست.

شکل و شمایل «ماه عسل» امسال تغییر کرد و همین تغییر ناگهانی، بحث های دنباله داری به راه انداخت؛ جای علیخانی چقدر خالی است؟ علی ضیاء از پس اجرا برآمده؟
فان مهر : شکل و شمایل «ماه عسل» امسال تغییر کرد و همین تغییر ناگهانی، بحث های دنباله داری به راه انداخت؛ جای علیخانی چقدر خالی است؟ علی ضیاء از پس اجرا برآمده؟

عکس

احسان علیخانی

کشف نیست! بلکه اینها ویژگی های طبقه بندی شده و منحصر به فرد مجری است که در همه این سال ها به خوبی می شناسیمش و رفتارهایش را حدس می زنیم. کافی است فقط به ذهن نظم داد و برنامه های شاخصش را مرور کرد. نتیجه می شود اینها:

چالش با مهمان

علیخانی به عنوان مجری تاک شو، متوجه هست چه توقعاتی از او می رود. می داند که قرار نیست به عنوان یک عضو تزئینی حضور داشته باشد و صرفا مجالی بسازد برای اینکه مهمان برنامه حرف هایش را بزند. قرار است برنامه اش دیدنی و جذاب باشد نه تریبونی برای بیان افاضات.

پس مهمان را به چالش می کشد؛ دقیقا چیزی که بیننده در دلش می خواهد. میان حرفش می پرد، نمی گذارد پنج دقیقه کامل او صحنه را در دست بگیرد. حتی گاهی خودش بیشتر از مهمان حرف می زند و از اجرای مونولوگ یکی دو دقیقه ای هم ابایی ندارد. او با مطرح کردن سوال های پی در پی سعی می کند مهمانش را – که عموما از حضور دوربین معذبند، یا برعکس به دلیل آگاهی از حضور دوربین و عادت به کلیشه ها، رسمی و جدی و خشک حرف می زنند – وادار به شکستن چهره نمایشی کند و با مطرح کردن سوالات غیرمنتظره، برای لحظاتی «خودِ واقعی» او را به بیننده نشان دهد.

تجربه بیشتر

احسان علیخانی به کارش مسلط است. می داند با هر مهمانی چطور برخورد کند و می داند که چطور صحنه را در دست بگیرد. می داند در این لحظه کدام دوربین باید کار کند، می داند کجا باید به نشان تایید سر تکان بدهد، کجا لبخند مشکوک بزند، کجا چهره در هم بکشد و کجا بزند روی پایش و هیجان نشان بدهد.

علیخانی بعد از همه این سال ها، دیگر قلق اجرا دستش آمده و به محض اینکه کار بیخ پیدا کند یا خسته کننده شود، سر و ته حرف را جمع می کند یا حتی با جمله ای می فهماند که جای بعضی حرف ها در برنامه او نیست. کمتر دستپاچه می شود و اغلب خونسرد رفتار می کند (هر چند که گاهی رفتارهایش نمایشی شود).

به هر حال او آگاه است که میلیون ها بیننده او را می بینند و برای اثرگذاری بیشتر برنامه، لازم است گاهی «شو» اجرا کند. حتی اگر این شو – گاهی – در مدل لباس پوشیدنش هم جلوه کند…

نفر اول و آخر

علیخانی هم روی صحنه خودی نشان می دهد و هم پشت صحنه برنامه را مدیریت می کند. دلیل بزرگ این کارگردانی دوطرفه، به تهیه کنندگی او برمی گردد، یعنی برنامه اش را از صفر تا صد (از فکر و ایده تا اجرای کامل روی آنتن) در اختیار دارد و در همه اجزایش دخالت می کند. به همین دلیل است که به راحتی دستور تغییر نما می دهد، میان حرف ها تذکر می دهد که فلان دوربین او را بگیرد، پلی بک ها و آیتم ها (میان برنامه ها) را به اتاق فرمان یادآوری می کند و حتی در لحظه، عصبانیتش را از عوامل صحنه و به هم ریختگی های احتمالی بروز می دهد. اینطوری، تماشاگر هم احساس می کند تنها حکمران کل برنامه علیخانی است که به برنامه رنگ می دهد.

اعتماد به نفس شدید

یک تیغ دولبه تمام عیار! تمام آنچه در ویژگی های قبلی خواندید، به اعتماد به نفس بسیار بالای این مجری برمی گردد. از یک طرف باعث جذابیت برنامه می شود و از طرفی او را تا مرز بی پروایی نابجا و جسارت بی دلیل پیش می برد (نکته ای که پاشنه آشیل همیشگی او بوده و از همین جا گهگاه، اَنگ «بچه پررو» هم متولد می شود).

علیخانی به هیچ وجه مرعوب مهمانش نمی شود؛ نه جایگاه اجتماعی مهمان، نه سن و سال و احساسات او. آنچه به ذهنش می آید و لازمه برنامه می داند می گوید. به همین دلیل، هم می تواند طرفدارانی جدی برای خودش جمع کند و هم منتقدانی جدی تر. منتقدانی که گاه از خودشیفتگی او و نگاه از بالا به پایینش در ارتباط با مهمان می گویند و طرفدارانی که جسارتش را ستایش می کنند.

سید علی ضیاء

کشف نیست؛ بلکه معرفی است! علی ضیاء را شاید خیلی ها در همین ویژه برنامه افطار می بینند؛ نه ظهرها خانه بوده اند که «نیمروز»ش را تماشا کنند نه به شبکه جام جم تعلق خاطری دارند ولی این ویژگی های مجری جوانی است که آینده روشنی دارد، اگر قدر بداند.

عکس

بازیگوشی

علی ضیاء اهل نمایش نیست بلکه جذابیت او در شیطنت ها و بازیگوشی های شیرینش است. اصلا شهرت او بیشتر به خاطر همین شخصیت خندان و خوشحال و سهل گیر است. اینکه زندگی و جوانی را در رفتار و چشم هایش می شود دید. به همین خاطر است که برنامه های او – معمولا – برنامه های ساده ای است؛ چالش های علیخانی وار ندارد مهمان به سختی نمی افتد. نگران سوال های غیرمنتظره نیست، مضطرب نمی شود و [شاید] کلیشه ای هم جواب بدهد.

ضیاء بنا به ضرورت سوال می پرسد و آنها را هم با ملایمت خاصی مطرح می کند ولی پافشاری ملموسی برای گرفتن جواب سوالات و در آوردن جزییاتش ندارد. همه چی در سادگی و شیرینی تمام می شود. هم مهمان راضی است، هم دست اندرکاران.

تجربه کمتر

طبیعی است که به نسبت علیخانی تجربه کمتری در اجرا دارد و این در جنس اجرایش [به خصوص در همین یکی دو قسمت اول ماه عسل« مشهود است. به خاطر همین کم تجربگی، در برخورد با مهمانی که گاردش را بسته یا جوگیر دوربین و پروژکتورهاست، از شیطنتش بهره می برد. ولی اگر راه همین بازیگوشی ها – به دلیل نوع یا رفتار مهمان – بسته باشد، دستش خالی می ماند. سکوت می کند و به مهمان مجال و تریبون می دهد. همین شیطنت های اغلب شیرین هم در جایی که مهمان آن را نپذیرد، دردسرساز می شود. هم مهمان را معذب می کند هم ضیاء را، پس درباره اش توضیح می دهد و سعی می کند از دل مهمان دربیاورد، کاری که هرگز از علیخانی سر نمی زند.

در کنار تیم

ضیاء برخلاف علیخانی به جای اینکه رنگ خودش را به برنامه بدهد، از برنامه رنگ می گیرد. در برابر برخی اتفاقات خاص روبروی دوربین با مهمانان نامطلوب و کم حرف، رسما تسلیم می شود و در گپ و گفت ها مسئولیت را متوجه عوامل دیگری بیرون از اجرای خودش می داند. تقصیری هم ندارد. او همیشه – به دلیل سن و سال و تجربه اندک – همیشه بخشی از یک تیم (بخوانید تهیه کننده) بوده و بخشی از یک تیم بودن یعنی به همان اندازه ای که جایگاه اوست، عمل کند یا پاسخگو باشد و نه بیشتر. به همین خاطر صحنه هرگز به طور کامل از آن او نیست. گاهی کارگردانی ذهنی اش هنگام ادای یک پلاتو با دستورات بیرونی (کارگردان و تهیه کننده) توفیر دارد و همین، همه چیز را به هم می ریزد.

اعتماد به نفس نرمال

همچنان که «اعتماد به نفس شدید» علیخانی تیغی دو لبه محسوب می شود، اعتماد به نفس کمتر ضیاء هم برای او، هم مفید و کمک حال است، هم خطرناک و کشنده. از طرفی باعث می شود که دلخوری و انتقاد و عبور از خط قرمزهای از پیش تعیین شده، خیلی کم اتفاق بیفتد و خطری متوجه ضیاء و برنامه اش نباشد و از طرف دیگر تسلط او بر برنامه اش را کم می کند و بسته به مهمان برنامه، میزان حضور و تاثیرگذاری اش را تغییر می دهد.

در نتیجه این ویژگی، ضیاء گاهی در برنامه تسلیم محض است و بیننده اش نمی تواند هر لحظه منتظر یک اتفاق یا غافلگیری بماند (برنامه یا از اول، خوب از آب در می آید یا تا آخر از دست می شود!). طراحی و انتخاب لباس او به عنوان دم دستی ترین المان نمایشی، همیشه ساده تر و معمولی تر از علیخانی است و کمتر زرق و برق دارد و جلب توجه می کند. به این ترتیب می شود گفت که ضیاء به دنبال حکمرانی بر صحنه نیست.



تصاویری برای گول زدن افکارعموم توسط امریکا
کودکان همواره سوژه نقض حقوق بشر بوده اند.چه در کشورهایی که با قتل نخستین کودک و انتشار تصویر آن فاتحه مشروعیت خود را می خوانند و چه آنهایی که کودکان را سپر اشتباه های خود می کنند
— – — – — – — – — – — – — – — – — – — – — – — – — – —

فان مهر: فارین پالیسی در این نوشتار تاکید می کند که هیچ گاه هیچ کس نمی تواند نیت دولت ها را از انتشار عکس هایی اینچنین درک کند. عکس هایی که برای تطهیر عملکرد دولتی چون امریکا در افغانستان منتشر می شود یا عکس هایی که بیانگر انسان دوستی سربازان است؟

در کشوری مانند افغانستان با سنت های خاص خود که کوچکترین عملکرد زنان را قابل تنبیه می داند، بازی کردن سربازان مرد امریکایی با دختران خردسال بارها سوژه درگیری های داخلی شده است. عکاس فارین پالیسی بر لزوم توجه به اختلاف های فرهنگی هنگام انتشار عکس ها تاکید می کند
 امریکایی ها برای اثبات فعالیت های انسان دوستانه خود هرزچندگاهی عکس هایی اینچنینی منتشر می کنند
عکس فوق کودک عراقی را نشان می دهد که والدینش را به ضرب گلوله اشتباهی سربازان امریکایی از دست داده است
هیچ کس نمی داند عکسی که یک فریم آن روبه رویش قرار گرفته در چه شرایطی گرفته شده است. پیش از فشار دادن دکمه قرمز روی دوربین و پس از آن سوژه عکس چه سرنوشتی داشته است

 رضاعطاران درکپی عنوان یک فیلم هالیوودی بازی خواهدکرد                                                                                                                                                                         منبع گرته برداری عطشانی یک فیلم هالیوودی با نام «شیطان پرادا می پوشد» محصول ۲۰۰۶ است که کارگردانی آن برعهده «دیوید فرانکِل» بوده و «مریل استریپ»…
فان مهر: رضا عطاران در تازه ترین فیلم علی عطشانی که عنوان آن کپی عنوان یک فیلم هالیوودی است بازی خواهد کرد.

عکس

به گزارش شبکه ایران علی عطشانی کارگردان جوان سینمای ایران که آخرین ساخته سینمایی اش با عنوان «تلفن همراه رییس جمهور» نتوانسته مجوز پخش در سینماها را پیدا کند این روزها مراحل پیش تولید تازه ترین فیلمش را می گذراند. فیلمی که با گرته برداری از عنوان یک فیلم هالیوودی «شیطان شلوار لی می پوشد» نام گرفته است.

منبع گرته برداری عطشانی یک فیلم هالیوودی با نام «شیطان پرادا می پوشد» محصول ۲۰۰۶ است که کارگردانی آن برعهده «دیوید فرانکِل» بوده و «مریل استریپ»، «آن هاتاوی» و «امیلی بلاونت» نقشهای اصلی آن را ایفا می کردند. داستان کمیک «شیطان پرادا می پوشد» درباره دختر جوانی بود که بعد از مسافرت به نیویورک به عنوان دستیار یک سردبیر کاملا جدی به کار مشغول می شد.

نمایی از پوستر فیلم «شیطان پرادا می پوشد» با بازی مریل استریپ

فیلمنامه «شیطان شلوار لی می پوشد» را پیمان عباسی نوشته و تهیه کنندگی کار هم برعهده حمید اعتباریان تهیه کننده کمدی خوش ساخت «سن پطرزبورگ» است. در طرح اولیه فیلمنامه این کار با مردی روبروییم که می خواهد خودکشی کند و شیطان در نقش یک زن از او درخواست می کند تا ۶ آرزو کند تا در پایان روحش را به او هدیه کند! چنان که «بانی فیلم» گزارش داده بناست نقش اصلی این فیلم توسط کمدین شناخته شده این روزهای سینمای ما رضا عطاران ایفا شود؛ سینماگری که اولین ساخته سینمایی اش «خوابم می آد» توانسته اکران ۹۱ را از رکود مزمن اش تا حدی هم شده، برهاند.

عکس

با صدور پروانه ساخت این فیلم شهریور ماه کلید می خورد. لیلا اوتادی دیگر بازیگر فیلم است. فیلم عطشانی ۴ بازیگر اصلی دیگر دارد که به زودی انتخاب خواهند شد. به گفته حمید اعتباریان تهیه کننده این پروژه تاکنون حضور علیرضا شمس شریفی به عنوان دستیار اول کارگردان و برنامه ریز در فیلم قطعی شده و قرار است طی روزهای آینده بقیه عوامل پشت دوربین نیز انتخاب شوند.


زنان کدوم کشورها بیشترین عمررادارند؟                                                                                                                   

طی اولین بار در ۲۵ سال گذشته زنان ژاپنی جایگاه اول خود را در داشتن طول عمر در به زنان هنگ کنگی واگذار کردند.
خبرگزاری مهر: طی اولین بار در ۲۵ سال گذشته زنان ژاپنی جایگاه اول خود را در داشتن طول عمر در به زنان هنگ کنگی واگذار کردند.

براساس اعلام وزارت بهداشت، کار و رفاه ژاپن، طول عمر زنان ژاپنی در سال ۲۰۱۰ از ۸۶.۳۰ به ۸۵.۹۰ در سال ۲۰۱۱ رسیده است درحالیکه این میزان در مردان ژاپنی از ۷۹.۵۵ در سال ۲۰۱۰ به ۷۹.۴۴ در سال ۲۰۱۱ رسیده است.

این درحالی است که در هنگ کنگ طول عمر زنان ۸۶.۷ و مردان ۸۰.۵ سال بوده است.

طول عمر یک شاخص آماری است که نشان می ‌دهد متوسط طول عمر در یک جامعه چقدر است و یا به عبارت دیگر هر عضو آن جامعه چند سال می‌تواند توقع طول عمر داشته باشد.

هر چه شاخص‌های بهداشتی و همچنین درمانی بهبود یابد طول عمر افزایش خواهد یافت و از این رو این شاخص یکی از شاخص‌های سنجش پیشرفت و عقب ماندگی کشورها است. طول عمر زنان در همه جوامع چند سال (در کل جهان چهار و نیم سال) بیشتر از مردان است.

این درحالی است که مسئله طول عمر زنان باید بار دیگر که آمارها این مسئله را محاسبه می کنند به جایگاه اول باز گردد، چرا که مسئله طول عمر متوسط براساس داده های یک بخشی از یک جمعیت در یک نقطه زمانی بررسی می شود و به نظر می رسد که سال ۲۰۱۱ سال بعدی از نظر مرگ و میر در ژاپن بوده است.

برخی اظهار می دارند که سونامی- زلزله سال ۲۰۱۱ که طی آن ۶۵ درصد قربانیان ۶۰ یا بیشتر از آن سن داشتند عامل کاهش طول عمر زنان ژاپنی است.

پیتر مونیگ از دانشگاه کلمبیا اظهار داشت: مرگ و میر تنها یکبار روی طول عمر تأثیر می گذارد. به نظر می رسد بار دیگر که این آمارها ارائه شود ژاپن باید به جایگاه اول خود بازگردد. سایر فجایع نیز تأثیرات مشابهی در طول عمر دارند.

این امر دربرگیرنده اپیدمی آنفلوآنزای سال ۱۹۱۸، جنگ جهانی اول و دوم و سایر رویدادهای مهلک بزرگ دیگر نیز می شود.

در سال ۲۰۰۸ طول عمر متوسط آمریکاییها در نتیجه رکود اقتصادی که همان سال آغاز شده بود کاهش یافت، این کاهش نشان دهنده برخی روندها در میزان طول عمر در سراسر جهان بود.

یک تحقیق مشروح که در ۱۵ ژوئن امسال در مجله استاندارد بهداشت جمعیت منتشر شده بود نشان می داد که طول عمر متوسط در بیش از ۸۰ درصد شهرهای آمریکا کاهش یافته و این کشور طی دو دهه گذشته حتی در ۱۰ کشوری که مردان آن دارای بیشترین طول عمر هستند نیز قرار نمی گیرد.

محققان همین تحقیق اعلام کردند که سیستم درمانی بهداشت آمریکا که بر درمان بیماران به جای پیشگیری بیماری و بیمارهای مزمن تمرکز کرده عامل اول کاهش طول عمر در آمریکا محسوب می شود.

پیش از این مطابق آمار سازمان ملل کشورهای ژاپن، هنگ کنگ، ایسلند، سوئیس و استرالیا به ترتیب در جهان مقام‌های اول را داشتند که با حدود ۸۲ سال از میانگین جهانی ۲۲ درصد بالاتر است.

کشورهای سوازیلند، موزامبیک، زیمباوه، سیرالئون و لسوتو نیز به ترتیب در پایینترین رده قراردارند. طول عمر در این کشورها حدود ۴۲ سال است که ۳۸ درصد کمتر از میانگین جهانی و نصف کشورهای بالای جدول است.

تصاویری ازطرح برخوردباروزه خواری درکوهستان های پایتخت

طرح ویژه برخورد با اغذیه‌فروشان متخلف و روزه‌خواری در ماه مبارک رمضان در کوهستان‌های پایتخت اجرا شد.
خبرگزاری ایسنا: طرح ویژه برخورد با اغذیه‌فروشان متخلف و روزه‌خواری در ماه مبارک رمضان در کوهستان‌های پایتخت اجرا شد.

ماموران پلیس پایتخت در ادامه طرح برخورد با تظاهر به روزه‌خواری در اماکن عمومی، طرح ویژه برخورد با اغذیه‌فروشان متخلف و تظاهر به روزه‌خواری را از صبح روز جمعه در ارتفاعات پایتخت به مرحله اجرا گذاشتند.

بر اساس این طرح ماموران پلیس کوهستان و پلیس امنیت و اماکن تهران بزرگ ضمن حضور در مراکز تفرجگاهی کوهستانی و ارتفاعات پایتخت با مظاهر روزه‌خواری، اغذیه فروشان و قهوه‌خانه‌ها در این مناطق برخورد کردند.

سردار حسین ساجدی‌نیا، فرمانده انتظامی تهران بزرگ پیشتر در این خصوص گفته بود که تسهیلات ویژه‌ای برای اغذیه‌فروشان در طول ماه مبارک رمضان در نظر گرفته شده است و این صنوف می‌توانند از اذان مغرب تا اذان صبح به فعالیت‌های صنفی خود ادامه داده و در طول این مدت باز هستند.

به گفته فرمانده انتظامی تهران بزرگ این تسهیلات در راستای محدودیت زمانی این صنوف در نظر گرفته شده است چرا که این صنوف نمی‌توانند در طول روز فعالیت کنند.

وی همچنین به تسهیلات اتخاذ شده در مورد فعالیت‌ رستوران‌ها، و صنوف مشابه نیز گفته بود که در طول ماه مبارک رمضان این صنوف می‌توانند از افطار تا ساعت یک بامداد به فعالیت ادامه دهند و در طول روز اجازه فعالیت ندارند.

ساجدی‌نیا تاکید کرده بود که تنها رستوران‌هایی می‌توانند در طول روز فعالیت کنند که مجوزهای لازم را از اداره اماکن اخذ کرده باشند.

نیروی انتظامی نیز پیشتر اعلام کرده بود که متصدیان هتل‌ها، رستوران‌های بین راهی، مهمانپذیرها، پایانه‌ها، فرودگاه و راه‌آهن صرفا برای مسافران خود می‌توانند ضمن اخذ مجوز از مراجع‌ذیربط با رعایت شئونات اسلامی و پوشش فضای مربوطه فعالیت کنند اما ارایه خدمات توسط سایر مراکز پذیرایی از اذان صبح تا اذان مغرب ممنوع بوده و در صورت مشاهده برابر مقررات با متخلفان برخورد خواهد شد.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 27 شهریور 1396 05:12 ب.ظ
I'm gone to inform my little brother, that he should also pay a quick visit this webpage on regular basis to obtain updated from newest information.
دوشنبه 16 مرداد 1396 05:54 ب.ظ
I am regular visitor, how are you everybody? This article
posted at this site is really pleasant.
یکشنبه 15 مرداد 1396 08:01 ق.ظ
Hi there exceptional website! Does running a blog similar to this
take a lot of work? I've no expertise in programming but I had been hoping to start my own blog soon. Anyhow, should you have any ideas
or tips for new blog owners please share. I understand
this is off topic however I simply wanted to ask.
Cheers!
جمعه 11 فروردین 1396 09:26 ق.ظ
Do you have any video of that? I'd care to find out some additional information.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ


سلام به همه ی دوستان...امیدوارم ازوبلاگم خوشتون بیاد.

مدیر وبلاگ : fd76
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :